Wla nmang namatay.
Hndi din kme na sinugan ng bahay.
At malusog pa nman ang aso kong si Eugine.
pero nung Monday.
SOBRANG LUNGKOT ko.
hndi ko alam kung bket..
minsan ko nang sinabing,
"BEING DPRESS IS A CHOICE"
pero
mukang 2luyan na kong nilamon ng
edilohiya kong prinsipyo.
hndi ko piniling maging dpressd.
pero tinamaan ako ng matinding dpression.
isipin mo...
SI TARHATA -
habang
mag-isang naglalakad sa underpass.
at
Umiiyak.
ganun katindi!
at uu, mukha akong ni-rape ng sampung kargador sa Pier
(noong mga panahong yun.)
nakatungo lang ako.
parang timang...
wla nga ata sa sarili.
balot ng kalungkutang di ko naman alam kung san ko nakuha.
hndi ko parin tlga ma-point out kung bket.
cguro FED UP na ko sa SKUL work.
Buhol buhol na kse.
Yung PLAY sa ORg ko, DIrektor pa ko.
Yung Research work sa engLish.
YUng pagiging Stage Manager sa Mr. And Miss C.A (yeah...)
Yung mga requirments sa Intro to Comm.
Yung limang video na dapat ishoot for our finals sa SciLec!
Yung yung yung...
at siguro yung...
yung katotohanan na...
mag-isa kang kumakain sa lunch.
mag-isang nanunood ng sine.
mag-isang umuuwi.
mag-isang naglalakad sa ulan.
*NAKAKASAWA*
yeah... right. here i go agen.
pasensha..
magpapasko na kse.
diba mas masarap nman tlga,
na at the end of the day...
may magt-txt sayo at itatanong kong nasan ka,
kumain ka na ba?, ayus ka pa ba?
sabay...
"MAHAL KITA, YNGAT"
w/ matching

<--the smile icon.
o cguro, nalulungkot ako dahil sa "WALA"
..."WALA"...
wlang nangyayari eh.
kaya nakaka-asar.
nakakalungkot.
nakaka-iyak.
------------------
-_-